Nieuws


Seizoen ’13/’14 ten einde, nieuwe speellijst binnenkort online

Seizoen 2013-2014 is afgelopen. Komend seizoen gaat Schoon Schip in reprise en zal Jasper aan het eind van het seizoen een aantal kleinschalige try-outs van een liedvoorstelling spelen. Begin juni komt de nieuwe speellijst online.

Als je een berichtje wilt krijgen wanneer dat is kun je je inschrijven voor Jaspers Optreedalarm.
Dan krijg je elk jaar een mailtje als de nieuwe speellijst online staat en drie weken voordat Jasper bij jou in de buurt optreedt. En verder niks.

Laatste voorstellingen seizoen ’13-’14

Het einde van het theaterseizoen komt in zicht. De laatste avondvullende voorstellingen van Schoon Schip dit seizoen zijn:
2 mei, Utrecht, Stadsschouwburg Utrecht
10 mei, Rotterdam, Theater Walhalla

De nieuwe speellijst staat binnenkort online. Wil je een mailtje krijgen wanneer het zover is, schrijf je dan in voor Jaspers Optreedalarm. Je krijgt dan ook automatisch een mailtje als er een voorstelling van Jasper bij jou in de buurt is.

Trailer Schoon Schip

[youtube height=”440″ width=”600″]https://www.youtube.com/watch?v=kMEcZEWSqq8&list=UU3-MEwQs6ClJYjZNmNp6CRA[/youtube]


Hij is af, de trailer voor Schoon Schip.

Het heeft even geduurd, maar ben vergnoegd met het resultaat. En ik speel Schoon Schip nog tot en met april 2015, dus hij kan gelukkig nog even mee.

Ik ben overigens heel veel dank dank verschuldigd aan:

  • Florian van Kuijk voor de prachtige illustratie.
  • Erris van Ginkel voor een briljante revisie van de tekst en voor het lenen van zijn stem aan de bassende voice-over.
  • Sanne Schaap voor de inventieve en mooie soundtrack.
  • En niet te vergeten Mark Studer van Bern Media voor zijn vakmanschap en onmisbare adviezen op het videovlak.

 

Recensies Schoon Schip

De recensies voor Schoon Schip zijn binnen:

De Volkskrant (***):

‘De absurde werkelijkheid… vlijmscherp verwoord. Met zijn heldere maatschappijkritiek staat Van Kuijk in een typisch Hollandse traditie. Maar naast de tirades die uit zijn tenen lijken te komen, heeft Van Kuijk ook een hele lichte toon die het allemaal meer dan verteerbaar maakt. Nee, er is helemaal niets vies aan engagement.’

> volledige recensie

Theaterkrant.nl (***):

‘Van Kuijk is een prettige verteller: rustig en intelligent bouwt hij zijn verhalen op…Hij gaat niet voor de snelle lach, maar te lachen valt er genoeg. In zijn liedjes en formuleringen schuilt taalgevoel en een onderkoeld gevoel voor humor… Die dubbelzinnigheid in Van Kuijks bespiegelingen prikkelt…’

> volledige recensie

Het Parool plaatste een interview en een voorbeschouwing:

‘De spanning in Schoon Schip schuilt in de ambiguïteit: Van Kuijk speelt een spel met het publiek…een uitdagende, intense voorstelling, waarin wrange humor de boventoon voert.’

> volledige artikel

23 januari: première. 22 januari: ook erg leuk

De try-outs zijn voorbij, de posters hangen: donderdag 23 januari is de première van Schoon Schip in Theater Bellevue in Amsterdam. Woensdag 22 januari staat Jasper daar ook.

Speellijst op de Kaart

Een nieuw dingetje op de website: vanaf nu kun je in één oogopslag zien of ik de komende tijd nog bij je in de buurt optreedt, want mijn speellijst is vanaf nu ook te bekijken in Google Maps. Met heel veel dank aan Winfred van Kuijk.

Schoon Schip in première: 23 januari

Op 23 januari gaat mijn tweede avondvullende voorstelling, Schoon Schip, in première in Theater Bellevue, in Amsterdam. Ik speel daar trouwens ook op 22 januari. Daarvoor, half januari nog een laatste serie try-outs om te puntjes op de i, de punches in de clous en de Jasper in het pak te zetten. Bestel je kaarten voor de première hier en voor de 22e januari, goed laten we dat dan de voorpremière noemen, want dat bekt lekker, hier.

Tegenover het greed is good van de bankiers staat de waarde van woede

De financiële sector heeft de rekening voor haar fouten afgewenteld op de maatschappij. Die is dus de bigger fool, constateert Jasper van Kuijk. Er is maar één manier om bedrijven de gevolgen te laten voelen: uit uw woede, weglopen heeft waarde. Bij de klantenservice zijn ze er doodsbang voor.

Dit opiniestuk verscheen op 30 november 2013 in NRC Handelsblad.

‘Je bent kwaad’, constateerde hij. Ons gesprek ging over Erik Staal, onder wiens toezicht Vestia 28 miljard euro aan derivatenposities innam en 2 miljard verloor. En dat Staal daar een oprotpremie van 3,5 miljoen euro voor kreeg. De observatie van de vriend met wie ik het erover had klopte: ik was inderdaad kwaad. Hij had het geval Vestia voor kennisgeving aangenomen, liet het van zich afglijden.

Rabobank moet een boete van 774 miljoen euro betalen voor haar aandeel in de Libor-fraude. Degenen die de fraude hebben gepleegd zijn ontslagen, maar mogen reeds uitbetaalde bonussen – die zijn uitgekeerd op basis van frauduleus handelen – houden. Hun namen staan niet op een zwarte lijst, laat staan dat ze publiek zijn gemaakt. Ik durf de weddenschap wel aan dat ze inmiddels allemaal weer aan het werk zijn. Of op vakantie. Hun acties hadden geen consequenties.

Ik ben niet zozeer verbaasd over de fraude zelf, als wel over het feit dat Rabobank niet achter haar Libor-fraudeurs aan gaat. We hebben het hier over een onderneming die door bewust frauduleus handelen 774 miljoen euro financiële schade en een misschien nog wel grotere reputatieschade leed. En die organisatie wil degenen die dat veroorzaakten niet aansprakelijk stellen. Een stelende magazijnmedewerker wordt ontslagen en aangegeven bij de politie, alleen al vanwege de signaalfunctie naar de rest van de medewerkers.

De hoogste baas van de bank, Piet Moerland, voelt zich verantwoordelijk en is opgestapt. Prachtige symbolische stap, maar de man had nog maar een jaar te gaan tot zijn pensioen. Het hoofd van de zakenbankiers, Sipko Schat, is inmiddels ‘wegens gebrek aan intern draagvlak’ aan de kant gezet. Dat begint ergens op te lijken, maar de bank onderneemt geen actie tegen de frauderende medewerkers zelf. Ze komt niet verder dan: „Wij hebben als werkgever de disciplinaire maatregelen genomen die binnen onze maatregelen liggen.”

Ik uitte mijn ongenoegen op Twitter en een aantal reacties luidde: „Ja, zo gaat het nu eenmaal.” Of, als er een hipster aan het woord was: „Dat is hoe ze rollen.”

Nee.

Dat is niet hoe ze rollen. Dat is hoe wij ze laten rollen. Omdat we met elkaar hebben afgesproken dat het ‘lelijk’ is om je woede te laten zien. Of omdat we denken dat het geen zin heeft om kwaad te worden.

Dick Fuld, de CEO van Lehman Brothers, de zakenbank die in 2008 failliet ging en daarmee een wereldwijde financiële crisis ontketende, verdiende in zijn jaren bij Lehman Brothers een half miljard dollar. Niets daarvan is teruggehaald.

HSBC Bank werd in Amerika schuldig bevonden aan het jarenlang witwassen van miljarden van Mexicaanse drugskartels en het schenden van handelssancties aan landen als Iran. Kortom: ze stonden aan de verkeerde kant van de War on Drugs en de War on Terror. In 2012 werd er geschikt. Voor 1,9 miljard dollar. De jaarwinst bedroeg in dat jaar 13,5 miljard dollar. Geen strafvervolging, want de Amerikaanse overheid was bang dat HSBC, een systeembank, dan om zou vallen.

Er is sinds 2008 geen hoge bankier strafrechtelijk vervolgd. Ook niet bij bewijzen van opzettelijke fraude en manipulatie van de markt. Ook in Nederland niet. Wat er nu speelt bij Rabobank is geen incident, het is een symptoom van iets structureels.

Na de Tweede Wereldoorlog werden de Duitse raketgeleerden, die voor de nazi’s vliegende bommen hadden gebouwd die dood en verwoesting aanrichtten in Londen, niet vervolgd. Ze kregen een ticket naar Amerika, om daar het Amerikaanse ruimteprogramma vorm te geven. Ze werden niet vervolgd omdat hun kennis te veel waard was. Dat zijn bankiers. Deed ik nu zojuist een Godwin? Ja, want ik ben kwaad.

De crisis in de financiële sector breidde zich uit naar de reële economie en naar de maatschappij. Als gevolg daarvan komt er een ongehoord pakket aan bezuinigingen – pardon, hervorming en in-eigen-kracht-zet-maatregelen – op ons af. Er worden bibliotheken, theaters en zwembaden gesloten. Voor ambtenaren geldt de nullijn. In de stad waar ik heen verhuisde vanwege de prettige leefomgeving wordt de kinderboerderij geprivatiseerd. Als het niet waar was geweest zou het een goede grap zijn.

Om dit soort dingen kunt u zich wellicht wel kwaad maken. Maar bedenk dan dat deze bezuinigingen voor een aanzienlijk deel terug te voeren zijn op een crisis die begon in de financiële sector.

En hoe gaat het met de financiële sector? Prima. De AEX stijgt al meer dan een jaar. De bonussen zijn bijna terug op hun oude niveau, de winsten ook. ING is bezig om de laatste delen van de staatssteun af te betalen.

De financiële sector heeft de rekening voor haar problemen neergelegd bij de maatschappij. Wij hebben de zwakke broeders gered, balansen aangezuiverd. In de financiële sector is daar een term voor: de Bigger Fool-theorie. Dat is de notie dat het niet erg is als je een slechte deal sluit. Het enige dat je moet doen is een nog grotere sukkel – the bigger fool – vinden om die rommel aan te slijten.

Wij zijn de Bigger Fool. Wij zijn de sukkels, de muppets. De rekening voor de financiële crisis ligt bij ons.

Bent u al kwaad?

Ik wel. Ik wil zien dat het de Rabobank wat kan schelen. Ik wil zien dat je als bankier hier niet mee wegkomt. Bij Vestia gaan de nieuwe bewindvoerders vol achter Erik Staal aan, hij wordt verantwoordelijk gesteld voor zijn handelen. Ik kan me voorstellen dat de woningcorporaties die Vestia’s financiële afgrond moesten vullen dit geëist hebben, maar de volkswoede zal allicht geholpen hebben. Eindelijk dreigen er consequenties.

De woede richting Sjoerd van Keulen, oud-bestuursvoorzitter van SNS Reaal en verantwoordelijk voor de fatale vastgoedavonturen van die bank, ging hier en daar een grens over, maar had vanuit het perspectief van marktwerking een hele heldere functie: het was de prijs die Van Keulen betaalde voor de combinatie van falen en een te hoge beloning.

Bedrijven – en ook politici – denken in kosten en baten. Zolang de kosten voor het niet vervolgen van frauderende bankiers lager zijn dan wat het oplevert om ze te laten zitten (‘Als u ons aanpakt, is dat slecht voor de economie’) zal de financiële sector geen gevolgen voelen.

Wij zijn degenen die aan het handelen van bedrijven, bankiers en topmensen consequenties kunnen verbinden, ook als de overheid en de bedrijven zelf dat niet kunnen of willen doen.

U kunt Rabobank aanspreken op het feit dat er niet wordt opgetreden tegen frauderende medewerkers. Reken maar dat de bank momenteel een ‘taskforce’ heeft die de (social) media in de gaten houdt. Vroeger was het gezegde: een tevreden klant vertelt dit aan één iemand, een ontevreden klant aan zeven mensen. Op Twitter vertelt een ontevreden klant het aan 700 mensen.

Bedrijven zijn daar bang voor. Als de druk groot genoeg wordt, als ze bang worden dat de maatschappelijke reactie zich om gaat zetten in financiële consequenties (klanten die weggaan), of als Rabo-bankiers vrezen voortaan op een verjaardagsfeestje met de nek te worden aangekeken, dan zult u verandering zien.

In de film Wall Street zegt Gordon Gekko, een gewetenloze bankier, ‘Greed is Good’. Daar zit iets in, denk ik. Laat ik er dit tegenover stellen: ‘Woede is waarde’.

Zeker als u het uit en ernaar handelt. Als u weg gaat bij het bedrijf waar u ontevreden over bent. Als u vindt dat Jan Bennink na een half jaartje werk bij Douwe Egberts niet 12 miljoen euro moet incasseren voor de verkoop van het hele bedrijf aan een voormalig werkgever, drink dan geen koffie van Douwe Egberts meer. Nooit wordt u zo snel geholpen of zakt de prijs van uw abonnement zo snel als wanneer u bij uw mobiele telefoonprovider aangeeft een overstap te overwegen.

Toen ik op Twitter meldde dat ik het gehad had met mijn bank en op zoek ging naar een andere kreeg ik binnen een dag een crisismanagementmevrouw voor moeilijke gevallen aan de lijn.

Als u kwaad bent, uit dat dan. Schrijf een brief. Zet iets op Twitter of Facebook. Verander van bank. En maak u wél illusies over het effect. Binnen toezichthouders gaat men ervan uit dat maar 5 à 10 procent van de klanten van een verzekeraar of bank weg hoeft te lopen om deze instellingen scherp te houden.

Ze zijn als de dood voor u. In een markteconomie waar de politiek niet in staat is of niet durft om bedrijven in de hand te houden bent u de controlerende macht. Woede en daarnaar handelen heeft een functie en is de prijs die we betalen voor een vrije markt.

Gratis portret bij Goedkoop Cabaret

Afgelopen zaterdag speelde ik bij Goedkoop Cabaret, in CREA (Amsterdam). Een, zoals ze het zelf zeggen, ‘ongepolijst try-out podium’. Daar kun je dan als je in de try-out fase zit eens lekker een half uur nieuw materiaal testen. Of we na afloop nog even een foto konden maken in Goedkoop Cabaret’s nieuwe ‘huisstijl’. De foto is gemaakt door Rik Engelgeer. Erg blij mee.

1401774_536879529717308_152379703_o

Nu online: Optreedalarm

Per vandaag kun  je via mijn Optreedalarm een mailtje krijgen drie weken voordat ik bij je in de buurt optreed.

Het idee
Met enige regelmaat vragen mensen: laat het anders even weten als je weer eens in de buurt speelt. Helaas is dat voor mij niet te doen, want ik ben een behoorlijke chaoot. Maar het bracht me wel op een idee. Zouden, naast vrienden en bekenden, meer mensen zo’n herinnering willen? Ik dacht van wel, dus samen met Hugo, een bevriende programmeur, ben ik aan de slag gegaan.

Hoe het werkt
Je laat op mijn optreedalarm-pagina een beperkt aantal gegevens achter en dan krijg je automatisch een mailtje drie weken voordat ik binnen de opgegeven afstand optreed. En aan het begin van het seizoen, als de nieuwe speellijst online staat. En verder niet.

Nu live!
Het heeft wat hoofdbrekens, ontwerp- en programmeerwerk gekost (overigens was het programmeerwerk voor Hugo’s rekening), maar we zijn nu eindelijk ‘live’, zoals dat heet, en we zijn er best wel trots op.