Rollenspel

De manager: ‘Goed mensen, fietsers gebruiken het fietspad ten westen van de brug in twee richtingen, terwijl het slechts voor één richting is bedoeld. Er zijn al fietsers gebotst en gewond geraakt. Het is wel duidelijk dat we een probleem hebben. Wat gaan we eraan doen? Even een rondje?’

De jurist: ‘Handhaven. De regels zijn duidelijk. Dan is het een kwestie van stevig handhaven door een aantal weken consequent boetes uit te delen en dan pakt niemand dat fietspad meer. Ik kan nog wel een paar BOA’s vrijmaken.’

De beleidsmedewerker: ‘Dan blijf je toch hangen in symptoombestrijding. Kijk, dit knelpunt is ontstaan doordat het beleid van het oude verkeerscirculatieplan toch is doorgezet, terwijl onze nieuwe uitgangspunten – transparantie, circulatie en lichtvoetigheid – daar niet mee matchen. Je moet dit bij de bron aanpakken. Er zit niets anders op dan een nieuw verkeersbeleid te formuleren.’

Als het onze taak zou zijn om simpele oplossingen te verzinnen, dan zouden we die mensen allemaal niet nodig hebben

De communicatieadviseur: ‘Ik denk anders dat het ook wel moet lukken om met een publiekscampagne mensen duidelijk te maken dat dit ongewenst gedrag is én dat het voor hun eigen veiligheid ook beter is om het fietspad aan de andere kant te nemen. Ik heb hier alvast een voorlopig voorstel: hier, onder dit bord dat verboden in te rijden betekent, zetten we dan: ‘Denk, zwenk!’ En dat moet dan worden geplakt langs alle fietspaden die naar dat kruispunt leiden.’

De ingenieur: ‘Ik ben even ter plekke gaan kijken. Er is een klimop over de verkeersborden heen gegroeid en de splitsing is inderdaad niet heel duidelijk. Het is eigenlijk relatief simpel op te lossen. Als je die klimop weghaalt en je voegt wegmarkering toe, dan ben je er denk ik wel.’

De manager: ‘Erik, denk je echt dat het zo werkt? Als het onze taak zou zijn om simpele oplossingen te verzinnen, waarom denk je dat we hier dan mensen hebben zitten die weten hoe je een handhavingsprotocol, verkeersbeleid en een publiekscampagne opstelt? Als we hier simpele oplossingen zouden bedenken, zouden we die mensen allemaal niet nodig hebben en je weet best dat we hier multidisciplinair werken.’

Even een vraagje, hoor: is dit eigenlijk wel óns probleem?

De ingenieur: ‘Maar het is echt heel simpel op te lossen. Ik kan vanmiddag de opdracht er nog uit gooien en dan is het morgen gefikst.’

De bestuurskundige: ‘Even een vraagje, hoor: is dit eigenlijk wel óns probleem? Als ik me niet vergis, dan is het zodra er gewonden zijn gevallen een zaak voor de afdeling Volksgezondheid en niet voor ons bij Infrastructuur en Verkeer.’

De manager: ‘Dat is een goed punt. En ik kan me inderdaad voorstellen dat ze hier bij Volksgezondheid ook wel wat van vinden. Ik heb vanmiddag nog een bila met Hans van Volksgezondheid, dus dan heb ik het er even over. Dat is ook goed voor het draagvlak. Mooi, dan is dat ook weer opgelost. We kunnen door … of … Erik, je ziet eruit alsof je nog iets wilde zeggen. Erik? Als je nog iets wilt aandragen, moet je nu even stoppen met het opeten van je etui. Erik? Jongens, kan iemand even wat water halen voor Erik?’

Deze column verscheen in De Ingenieur nummer 4, jaargang 128, April 2016